Во пресрет на формирањето на новата македонска влада, најсилното дипломатско дуо во земјава – европскиот амбасадор Жбогар и американската амбасадорка Брнз – вчера имале заедничка средба со Радмила Шекеринска, Никола Димитров и Бојан Маричиќ. Во соопштението од средбата се вели дека е разговарано „за резултатите од изборите, закчлучувајќи дека тие беа успешно спроведени и претставуваат голема потврда на европскиот и евроатлантскиот пат“. И уште дека соговорниците размениле мислења за „пост-изборниот амбиент и можните политички опции за задржување на евроинтегративниот курс“ и дека „императивот на наредната влада треба да биде континуитетот на тој пат, како и посветеноста на владеењето на правото, економскиот развој и понатамошните реформи“.
Пораката за „потврда“, „континуитет“ и „понатамошни“ е јасна – или треба дополнителни образложенија за тоа кој ќе ја предводи „наредна влада“ што ќе ги спроведува овие „императиви“?
Тоа се темите на кои опозицијата треба да поведе итна интроспективна расправа, наместо да си/ни го губи времето со уште дваесетина прес-конференции на кои ќе продолжи кенкаво да ја образложува исправноста на, буквално, сите погрешни политики во изминатите години. Прашање е на елементарна одговорност да се признае политичкиот неуспех (после изгубени три изборни циклуси, плус еден референдум) на целата анти-евроатлантска политика на раководството на ВМРО-ДПМНЕ (тоа е нивниот „континуитет“) и, со извинување до нацијата (не само до партиското членство) за тоа што го промашија историскиот процес, да се повлечат од челото на партијата.
Целата колумна на Сашо Орданоски за Цивил Медиа на следниот ЛИНК.