Сакал нејќел, го гледаш. Некој се налутил, друг не може да му се изначуди на глупоста, трет исто како вториот. И што дека го гледаш и што дека го читаш…
Гледаш дека тотално погрешна стратегија и од политички, а најбитно и од човечки аспект му спремиле пи-арите вмровски. Па си велиш – што може да се очекува од таква структура, потсети се само што правеа до пред три години, а тоа се истите луѓе, од истите места се изнедрени. Па ти текнуваат: наменските интервјуа на сите режимски телевизии, па контрапротестите, се сеќаваш дека не постоеше тв дуел на различни политички ривали, па милионските репортажи и спотови и тоа не со партиски, туку од наши буџетски пари покриени за да ги задоволат аждерските апетити на латасовци, курирци, алфовци и слична багра. Сакал ти или не, ти маваат флешови на сцените со приведуваните зашто не успеале првиот пат камерите да ги снимат, па се сеќаваш на изјавите со ножевите, па како на два пати тепаа пратеници, молкнеа новинари, ма сè живо газеа во Парламентот… и еден куп такви епизоди. Ма не епизоди, туку цели серии припремани сценарија во визбите од „белата палата“ ти пролетуваат пред очи.
Целата колумна на Јане Ѓорѓиоски за Фронтлајн на следниов ЛИНК.
